Alles klopte. Behalve alles dan.

Alles klopte. Behalve alles dan.

“Mijn werk niet, mijn huis niet, mijn relatie, geld… Maar dit is toch het leven? Dit gevoel hoort ondertussen bij mij. En eigenlijk moet ik misschien ook helemaal niet zeuren, ik heb iedere dag eten en een dak boven mijn hoofd.”

Ze had het rijtje vaak opgenoemd. Alles leek op papier oké. Maar het voelde als de verkeerde puzzel. De stukjes pasten net niet. En niemand leek het op te merken, behalve zijzelf. Ze leefde haar leven zoals het nu eenmaal ging. Ze wist donders goed wat ze níét wilde. En toch liep het niet. Alsof ze meespeelde in een toneelstuk waar ze nooit bewust auditie voor had gedaan.

Nou dat dus. Dat lieten we los.

Ze passeerde de revue: het wringen, het knellen, het ongemak… dát kende ze. Door en door. En ja, dat kun je nog jaren met je mee blijven sjouwen. Maar wat als je het gewoon loslaat? Kijken wat er dan overblijft. Of juist vrijkomt.

Ruis inruilen voor ruimte: wat een opluchting!

Door los te laten kwam er ruimte. Ook ruimte voor de vraag: Wat wil ik dan wél?

Stilte. Niet ongemakkelijk, eerder magisch. Alsof er een deur openging naar een kamer in haar leven die ze nooit eerder had ontdekt. Of misschien wel altijd had genegeerd, omdat ze dacht dat ‘ie niet voor haar was.

Vóélen wie ze is

Langzaam kwamen de woorden. En de beelden. Van zichzelf. In een andere setting. Ze zag zichzelf. Zó anders. Lichter. Speelser. Dansend zelfs – en dat zonder wijn. Maar óók serieuzer.

Wat deze beelden, deze ervaring haar gaf, was niet alleen opluchting en vrijheid. Het gaf haar inzicht in wie ze werkelijk was. In wat haar liet ademen. En nee, dat was niet de rol die ze jarenlang had gespeeld. Die had ze opgelegd gekregen of zichzelf opgelegd. Misschien uit liefde. Maar niet uit waarheid.

En ging ze de deur uit met een compleet plan van aanpak? Nee. Maar wel met het diepste vertrouwen dat ze deze ervaring tot haar waarheid laat worden. En dat gebeurt ook. Het kán niet anders.

Het grote misverstand over loslaten

Veel mensen denken dat loslaten iets is van verlies. Maar eerlijk? Het is vaak een bevrijdingsactie. Ja, je laat iets achter. Maar wat je ervoor terugkrijgt is zoveel groter dan dat: dichter bij jezelf.

Wat wil jij wél?

Dat is zo lastig. Om echt te ervaren wat je wél wilt. Maar gelukkig kun je zelf besluiten om daar ruimte voor te maken. Door los te laten wat je níét wilt.

Antine en Mike: wat als je loslaat?

Antine en Mike: wat als je loslaat?

Mijn favoriete koppel in ‘Winter vol Liefde’ was Antine en Mike. Waarom? Omdat Antine, zonder eromheen te draaien, benoemde waar het werkelijk schuurt: Mike kon niet volledig zichzelf zijn, omdat zijn moeder enorme invloed had op elke stap die hij zette. Zelfs als ze er niet fysiek bij was, leek ze nog alles te bepalen. Met als kers op de taart het uitgebreid laten zien van het wiegje dat ze net op de kop had getikt, de babymutsjes die er al in lagen en de ‘verrassing’ na hun eerste nacht samen—ballonnen, een cadeau en de sleutel van haar huis.

Uiteindelijk liep het op niets uit tussen Antine en Mike. Antine legde uit dat het onmogelijk was om een relatie op te bouwen als die moeder zich zo bleef bemoeien met het stel of haar zoon.

Wat nou als….

Antine de emotionele lading die ze voelde bij de bemoeienis van Mike’s moeder had kunnen loslaten? Dan hadden ze samen nog kunnen onderzoeken of er wél een toekomst was. Zonder de druk en verwachting en bemoeienis van buitenaf. Puur op basis van wat zíj, als koppel,  belangrijk vinden.

“Maar die moeder verandert niet,” zul je denken. Dat klopt.  En dat lijkt me zeker lastig bij de moeder van Mike. En toch is het niet de moeder die hoeft te veranderen—het gaat erom hoe Antine (of wie dan ook) omgaat met de gevoelens en overtuigingen rond die bemoeienis. De mate van weerstand of hechting aan dat gedrag is waar je wél invloed op hebt. En dan zul je zien dat de moeder jou heel ander gedrag laat zien.

Stel dat Antine inziet: “Die extreme invloed staat me in de weg om te ontdekken of Mike en ik samen verder kunnen.” Dan kan ze ervoor kiezen om dat los te laten. In plaats van boosheid, frustratie of angst over wat zijn moeder zou doen of zeggen, ontstaat er dan ruimte om Mike echt te zien zoals hij is, zonder die verstikkende laag erbovenop.

De overtuiging dat Mike zich altijd zo laat beïnvloeden en dat dat ook nog wel een poos gaat duren, gaat er dan vanaf. Wat ervoor zorgt dat Antine veel meer van Mike ziet, zoals hij werkelijk is zonder de bemoeienis van zijn moeder.

Laat los en er ontstaat ruimte

Juist die ruimte had er wellicht toe geleid dat Antine en Mike samen toch nog konden onderzoeken of hun relatie kans van slagen had. Vanuit je zelf, zuiver ontdek je immers pas écht of je verder wilt. Misschien was het resultaat hetzelfde geweest—of niet. Maar dan in ieder geval vanuit een vrije keuze, in plaats van een keuze die onbewust nog steeds werd ingekleurd door de mening van zijn moeder.

Dus. Je hoeft niet de situatie zelf te veranderen, maar je eigen reactie erop. En dat kun je echt puur, non fake, doen als je je oude gedachten en gevoelens hebt losgelaten. En dát kan het verschil maken tussen een gemiste kans en een doorbraak.

Happy oud jaar?

Happy oud jaar?

Oud&Nieuw: Maak ruimte voor dat wat je wél wilt!

Het einde van het jaar. Een tijd van reflectie, feestelijke lichtjes en misschien een beetje melancholie. We kijken terug op de afgelopen twaalf maanden, en soms voelen we trots en vreugde. Maar ik ken ook het gevoel van teleurstelling. Dingen die ik niet heb bereikt, maar wel vurig van plan was aan het begin van het jaar. Besluiten die we beter hadden kunnen nemen. Of gewoon dat we vastzaten in patronen waar we liever uit waren gebroken. Dat gevoel kan zwaar wegen. Maar besluit dit jaar dat je al die ballast gewoon lóslaat. Zodat je die niet mee hoeft te nemen in het nieuwe jaar. Waardoor je vrij bent in je keuzes.

Waarom vasthouden?

Veel van ons blijven hangen in die negatieve gevoelens. We blijven malen over wat had kunnen zijn, en voordat we het weten, slepen we die gedachten mee het nieuwe jaar in. Dat werkt verlammend. Oude teleurstellingen en blokkades houden ons tegen om fris te starten en onze voornemens en doelen gewoon weer niet te halen. Maar hier is het goede nieuws: je kunt kiezen om het los te laten. En dat is precies waar de loslaatmethode om de hoek komt kijken.

Ja-maar-hoe-doe-je-dat-dan?

De loslaatmethode is eenvoudig maar krachtig. Begin met een moment van stilte en vraag jezelf:

  1. Wat houd ik vast? Misschien is het een gevoel van falen, een gemiste kans of een situatie die je niet hebt kunnen veranderen. Benoem het en voel het.
  2. Kan ik dit gevoel toestaan er te zijn? Geef het ruimte. Je hoeft het niet te verdringen of weg te duwen. Laat het even bestaan.
  3. Ben ik bereid om het los te laten? Sta open voor de mogelijkheid om het niet langer met je mee te dragen. Erken dat dit gevoel je niet meer dient.
  4. Wanneer laat ik het los? Kies voor nu. Laat het als een ballon wegzweven, met al die zware gedachten erin.

Een Frisse Start

Stel je eens voor hoe het voelt om 31 december af te sluiten zonder die ballast. Je sluit het oude af met lichtheid, klaar om een nieuw hoofdstuk te beginnen. Door los te laten maak je ruimte voor nieuwe energie, nieuwe kansen en een frisse blik op wat komen gaat. Je zult versteld staan. Probeer het maar. En als je wilt, kun je bij mij een sessie boeken, dan help ik je persoonlijk.

Proost op een nieuw jaar vol mogelijkheden!