Een schattige kleuter… met een grote mond?

Een schattige kleuter… met een grote mond?

door | feb 20, 2025 | Kinderen

Een superleuke moeder. Die vertelde over haar superleuke, lieve jonge kind. Maar. Te vaak, tijdens het avondritueel (oh, wie herkent die momentjes niet—zachte haartjes, warme pyjamaatjes… zó schattig), deed hij ineens onaardig, lusiterde niet en kon naar haar schelden. Ze voelde zich gefrustreerd en gekwetst. Boos worden wilde ze niet, dat helpt je kind immers niet verder. En jezelf ook niet. Maar ja, hoe voorkom je dat hij dit ook bij anderen gaat doen? Wat zullen die überhaupt wel niet denken?

Focus op wat je wél wilt – en dat is écht te doen hoor! 

Tijdens onze sessie legde ik uit dat focussen op wat je niet wilt, juist zorgt voor méér van datzelfde. Dat is de Wet van Aantrekking: waar je aandacht naartoe gaat, dat groeit.

Ok, om het concreet te maken, gebruikte ik het voorbeeld: “Kijk om je heen naar alles wat rood is.” Daarna sluit je je ogen en noem je alles wat blauw is. Bijna onmogelijk, want je brein was alleen gefocust op rood.

Zo werkt het ook met ongewenst gedrag: hoe meer je je ergert, hoe meer ruimte het inneemt in je hoofd. En hoe vaker en intenser dit dit ervaart.

Je emoties ben je niet: hoera!

De leuke moeder merkte dat ze het schelden van haar kind heel persoonlijk nam. We stonden uitgebreid stil bij haar gevoelens: hoe oneerlijk het voelde en hoe het haar eigenwaarde raakte. Door die emoties even rauw te laten bestaan – zonder ze te veroordelen- ontstond ruimte. Ze besefte: “Ik bén niet mijn emoties, ik kán ze waarnemen, de ruimte geven én loslaten.”

De kracht van ‘spaceholder’ zijn

Door zichzelf niet langer als ‘probleemdrager’ te zien, werd ze als het ware een ‘spaceholder’ voor haar kind. Ze gaf hem de vrijheid te zijn wie hij is, met álle uitingen, zonder dat het haar persoonlijk raakte. En dat had direct effect:

  • Het schelden nam snel af.
  • Ze bleef veel kalmer.
  • Haar zoon voelde zich veiliger en zocht minder de strijd op.

Meer ruimte voor groei

Dit laat zien hoe krachtig loslaten kan zijn. Het gevecht tegen ongewenst gedrag wakkert  dat gedrag juist aan. Door te erkennen wat er is, in plaats van er krampachtig tegen te vechten, geef je jezelf én je kind méér ademruimte. En in die ruimte ontstaan alleen maar mooie dingen: plezier,  rust, begrip en echte verbinding.

Winter vol Liefde: Lachspiegels voor onszelf

Winter vol Liefde: Lachspiegels voor onszelf

door | jan 25, 2025 | Algemeen, Kinderen

Heb je het gezien? Zo’n heerlijk chaotisch tv-programma waar iedereen naarstig op zoek is naar de liefde—met camera’s in de aanslag natuurlijk. En dan die ene moeder, die als een bulldozer door het liefdesleven van haar zoon raast: ze vindt dat hij het verkeerde meisje leuk vindt (hallo, overtuiging!). Streng en met haar eigen overtuigingen duwt ze hem in een keurslijf. En wij? Wij zitten heerlijk schaamteloos te smullen op de bank. Ik wel in ieder geval.

“Maar even serieus,” denken we dan, “waarom ziet ze niet hoe verstikkend dit is?” We zien meteen zo helder hoe bevrijdend het zou zijn als zij gewoon zou zeggen: “Oké jongen, ga je gang, word gelukkig met wie jíj wilt!” Stel je eens voor hoe mooi hun familieband dan zou kunnen zijn, zonder die strakke teugels. Haar zoon krijgt de ruimte om zelf te ervaren wat bij hém past, en moeders hoeft niet op haar nagels te bijten van frustratie. Maar in plaats daarvan is ze bang dat haar zoon niet de juiste keuze maakt.

Wij doen precies hetzelfde

Misschien heb jij dan niet zo’n dramatisch tv-moment, maar hoe vaak hebben wij allemaal niet een overtuiging – op jezelf of een situatie –  die ons niet dient en waar we ons krampachtig aan vasthouden? En tegelijkertijd opmerken dat we maar niet van die situatie afkomen? Terwijl we dat zo graag willen?

Ok, het is niet zo duidelijk als laatst op TV. Maar de uitwerking is niet minder.

Het geheim van ruimte geven

Wat er nou gebeurt als je die overtuigingen—die je eigenlijk niet meer dienen—gewoon loslaat? Je geeft de ander, in dit geval die zoon, ruimte om zijn eigen weg te gaan. En dat levert vaak veel meer op dan wanneer je blijft trekken en duwen. Je kunt zo de ruimte voelen voor de mogelijkheden en situatie die je wel dienen.

Klaar om op te ruimen?

Ben je nieuwsgierig hoe je dat loslaten kunt aanpakken en écht kunt doorbreken? Kijk eens op www.doorbrekenmetloslaten.nl. Wedden dat je, als je eenmaal die oude, vastgeroeste overtuigingen durft los te laten, ontdekt hoe fijn het is als je niet meer onnodig aan anderen trekt?

 

Zorgen over haar zoon

Zorgen over haar zoon

door | dec 18, 2020 | Kinderen

Er was zoveel mis in haar leven nu. Ze heeft het veel te druk, haar werk is niet leuk. En ja, ze wilde graag een sessie met mij .

Tussen neus en lippen vertelde ze dat haar jongste het niet naar zijn zin heeft op school. En dat was toch logisch:

  • zijn klasgenoten vonden hem niet leuk.
  • hij had niemand om mee te fietsen naar school
  • sowieso fietst hij te langzaam.
  • het was trouwens veel beter geweest als hij nog een jaar op de basisschool was blijven zitten.
  • dat hij deze lange schooljaren nog maar door moest zien te komen.

Dit is wat de moeder over haar zoon vertelt. Niet alleen vertelt, maar hier ook van overtuigd is.

En kennelijk verwacht ze dat dit nog wel een poos gaat duren. Anders zou ze dit niet ongevraagd benoemen, zou dit geen issue zijn geweest.

Want als je zeker weet dat die situatie er binnenkort niet meer is, is er gewoon geen probleem.

Maar dat gold nu niet: het ís een probleem. Terecht: want ze ziet het toch? Het is toch zo? Het is toch vreselijk als je kind het niet naar zijn zin heeft op school?

Maar: hoe zou de moeder zijn, wat zou ze uitstralen, hoe zouden de gesprekken met haar zoon gaan als ze deze overtuigingen gedachten en gevoelens NIET had? En dat er dus alleen het feit overbleef: “Zoonlief heeft geen aansluiting op school”?

Als je je als moeder bevrijdt van deze probleemmakende gedachten, blijft er een andere moeder over: een moeder die vanuit zichzelf naar dit feit kijkt en handelt. En niet reageert vanuit stress, kramp en moedeloosheid.

Met haar toestemming vroeg ik of ik haar kon helpen om dit eerst los te laten? Vol argwaan onderging ze het loslaatproces. Daarna voelde ze zich opgelucht en voelde ze hoe anders de situatie nu was in haar beleving.

Een paar dagen later ging ik vroeg in de ochtend een rondje hardlopen. Ik groette zoals gewoonlijk mijn overbuurjongetje die klaar was om naar school te fietsen. Tot mijn vreugde zag ik de-zoon-van aanschuiven, vrolijk mopperend over de harde wind waar ze straks tegenop moesten fietsen.